دستورات ديگر شرع درباره آن عمل كند اشكال ندارد بلكه استفاده اى كه براى حفظ مال بهتر است هر چند به قصد حفظ نباشد ، اشكال ندارد مثلًا انگشتر پيدا شده را هميشه در دست كند . مسئله 2881 - اگر كفش او را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذارند چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش او را برده ، در صورتى كه از پيدا كردن صاحبش مأيوس و يا برايش مشقّت داشته باشد ، مىتواند به جاى كفش خودش بردارد ، ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد بايد هر وقت صاحب آن پيدا شد زيادى قيمت را به او بدهد ، و چنانچه از پيدا شدن او نا اميد شود ، بايد با اجازه حاكم شرع زيادى قيمت را از طرف صاحبش صدقه بدهد ، و اگر احتمال دهد كفشى كه مانده مال كسى نيست كه كفش او را برده ، در صورتى كه قيمت آن از يك درهم : 6 / 12 نخود نقره سكه دار ، كمتر باشد ، مىتواند براى خود بردارد ، و اگر بيشتر باشد ، بايد تا يك سال اعلان كند و بعد از يك سال احتياطاً از طرف صاحبش با اذن حاكم شرع صدقه بدهد . و اگر يقين دارد كه با اعلان پيدا نمىشود اعلان لازم نيست . مسئله 2882 - اگر مالى را كه كمتر از 6 / 12 نخود نقره سكه دار ارزش دارد پيدا كند ، قصد تملك نكرده و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگر بگذارد ، چنانچه كسى آن را بردارد ، براى او هم حكم لقطه را دارد و چون كمتر از درهم است مىتواند براى خود بردارد ، و اگر بعداً صاحبش پيدا شد بنابر احتياط واجب به او بدهد . ولى اگر قصد تملك كرده سپس اعراض نمايد و ديگرى بردارد مىتواند تملك نمايد و ديگر ضامن كسى نيست . مسئله 2883 - اگر پارچه نزد خياط بماند و صاحب آن نيايد و خياط هم آن را نشناسد و از آمدن او مأيوس باشد مىتواند از طرف صاحبش صدقه بدهد و بنابر احتياط واجب به اجازه مجتهد جامع الشرايط يا كسى كه از طرف او اجازه دارد باشد و همين‌طور است هر چيزى كه نزد صنعتگر و مانند آن مانده باشد . مسئله 2884 - اگر در هر شهر و محلى جايگاه معينى براى اشياء گمشده معيّن باشد و مردم هم بدانند كه بايد به آنجا رجوع كنند و در آنجا به صورت كتبى اعلانات به ديوار ( مثلا ) الصاق شود و يا در مواقع معيّن اعلام شود و مردم هم مطلع شده در همان مواقع رجوع كنند كفايت مىكند . مسئله 2885 - برداشتن مال افتاده ( لقطه ) مكروه است مگر در محيطى كه شخص احتمال قوى بدهد كه افراد ناصالح برمى دارند و به وظيفه شرعى هم عمل نمىكنند .